آه که نمیخواهدم.

من چه کنم خب ؟! امروز به این نتیجه رسیدم که خیلی احتمالش کمه که منو بخاد. یا طرفش من باشم. یا هرچی. و دیدم دارم لبخند میزنم و میگم که ریدم به این زندگی که عاشقیت توش همیشه به کیره خر میره. درسته. کیییر خر. همش بگاییه خب. طبیعی شده برام انگار. اینکه کلن درست نشه چیزی. ولی ته دلم ناراحت میشم. دلم میخاد بزنم به جاده و بیخیال ناراحتیا بشم. راه فرار خوبی رو کشف کردم. جاده. بری و به یه نقطه خیره بشی تا یادت بره کی دوست نداره. یادت بره کی نمیخادت. یادت بره که . اخ.

---

چه خوشگله این خطه.